[Rafael]

Muay Boran (starożytny Thai-Box):

- Użyteczne stosowanie wszystkie 9 naturalnych broni jakie posiada zawodnik: (2 łokcie, 2 kolana, 2 pięści, 2 nogi + wykorzystanie głowy jako broni w walce),
- Preferowany styl walki „w dystansie”. Większość technik poprzedzane zejściami z linii ataku. Kunszt „oszukiwania” przeciwnika, stosowania wszelkiego rodzaju zwodów w celu uśpienia jego czujności i dogodnej okazji do ataku,
- Równorzędne traktowanie wszystkich dostępnych form ataku i wykorzystanie 9 ogniw jako broni,
- Ciekawy zasób technik, bogactwo form, stare nauki które różniły się znacznie od siebie a determinantem było pochodzenie zawodnika i przynależność do różnych szkół na terenie całego kraju,
- Wykorzystywanie w walce : rzutów, dźwigni, łamania, chwytów obezwładniających, technik w parterze.



Muay-Thai ringowe (współczesne):

- Ograniczenie do użycia 8 naturalnych broni (rezygnacja z uderzeń głową),
- Przewaga taktyki walki „w zwarciu”. Wzrost znaczenia bezpośredniej wymiany, klinczu i swoistego „przełamania” przeciwnika. Liczy się twarda rywalizacja i charakterystyka stylu.
- Duży nacisk na umiejętność walki kolanami, łokciami i kontroli walki w klinczu. Zubożenie zasobu technik nożnych do najprostszych kopnięć (low kick , okrężne „ścinające kark”, proste w przód),
- Ograniczenie ilości technik do najszybciej stosowalnych na ringu i najbardziej skutecznych,
- Eliminacja dźwigni, łamania, chwytów obezwładniających. Brak jest także walki w parterze. W przepisach zawodowych dopuszczenie jedynie niskich obaleń, w przepisach amatorskich wyeliminowanie wszelkich metod rzutów.